Dwie pianki mogą być podobnie twarde w pierwszym dotyku, a mimo to zupełnie inaczej starzeć się w siedzisku. Symbol pianki trzeba rozłożyć na typ materiału, gęstość, twardość i metodę badania – a następnie ocenić cały układ tapicerski. W opisach mebli często pojawia się wyłącznie informacja „pianka wysokoelastyczna” albo skrót w rodzaju T3542. Dla klienta brzmi to technicznie, ale bez właściwej interpretacji może prowadzić do błędnych wniosków. Najczęstszy z nich brzmi: im większa gęstość, tym pianka jest twardsza. To nieprawda. Gęstość i twardość są odrębnymi parametrami. Jak odczytać oznaczenie T3542 W typowym systemie stosowanym dla elastycznych pianek poliuretanowych symbol T3542 można rozłożyć na trzy elementy. Litera T oznacza standardową elastyczną piankę poliuretanową, zwykle typu polieterowego. Liczba 35 oznacza nominalną gęstość pozorną około 35 kg/m³. Końcówka 42 oznacza zwykle twardość około 4,2 kPa, mierzoną przy określonym ugięciu próbki – często przy 40% jej grubości. T3...
Satyna, szenil, żakard, welur, flock, gobelin i bouclé nie znajdują się na jednym poziomie klasyfikacji. Jedne nazwy opisują surowiec, inne budowę przędzy, splot, technikę tworzenia wzoru albo sposób wykończenia powierzchni. Dopiero rozdzielenie tych poziomów pozwala właściwie ocenić tkaninę. W opisach handlowych tkanin meblowych często spotykamy zestawienia brzmiące fachowo, ale niekoniecznie precyzyjnie: „welur żakardowy”, „satyna poliestrowa”, „szenil bouclé” albo „gobelin premium”. Problem nie polega na tym, że wszystkie te określenia są błędne. Problem polega na tym, że odpowiadają na różne pytania. Poliester mówi, z czego wykonano włókno. Szenil i bouclé opisują budowę przędzy lub uzyskany nią efekt. Splot atłasowy mówi, jak krzyżują się nitki. Żakard informuje o sposobie sterowania osnową i tworzenia wzoru. Flock opisuje technikę nanoszenia włókien na podłoże. Najważniejsza zasada: Nie pytaj tylko „co to za tkanina?”. Pytaj kolejno: z jakich włókien ją wykonano, z jakiej przędzy...